تکنولوژے و موسیقے و اخبار با پوریا رضاتبار بالانقیبے

راهکاری کاربردی برای عبور از محدودیت‌های نرم‌افزاری

یکی از چالش‌های کاربران لینوکس، اجرای برنامه‌هایی است که نسخهٔ بومی لینوکس ندارند. ابزار Wine برای حل همین مشکل توسعه یافته است و امکان اجرای بسیاری از نرم‌افزارهای ویندوز را بدون نصب خود ویندوز فراهم می‌کند.

Wine یک شبیه‌ساز کامل یا ماشین مجازی نیست؛ بلکه لایه‌ای سازگار با رابط‌های برنامه‌نویسی ویندوز است که ارتباط میان نرم‌افزار ویندوزی و سیستم لینوکس را برقرار می‌کند. به همین دلیل، بسیاری از برنامه‌ها با عملکرد مناسبی اجرا می‌شوند، اما سازگاری همهٔ نرم‌افزارها تضمین‌شده نیست.

۱. نصب Wine در توزیع‌های مختلف

روش نصب Wine به توزیع لینوکس بستگی دارد. در آرچ لینوکس و توزیع‌های مبتنی بر آن، دستور زیر قابل استفاده است:

sudo pacman -S wine winetricks

در اوبونتو و توزیع‌های مبتنی بر دبیان، ابتدا باید بسته‌های سازگار با نسخهٔ سیستم و معماری پردازنده بررسی شوند. سپس Wine را از مخازن رسمی یا منبع معتبر پروژه نصب کنید.

پس از نصب، برای بررسی نسخهٔ Wine اجرا کنید:

wine --version

برای بازکردن پنجرهٔ تنظیمات Wine نیز از دستور زیر استفاده کنید:

winecfg

این ابزار امکان تنظیم نسخهٔ ویندوزی که برنامه مشاهده می‌کند، برخی گزینه‌های گرافیکی و تنظیمات محیط Wine را فراهم می‌کند.

۲. اجرای فایل‌های EXE

برای اجرای یک برنامهٔ ویندوزی، ابتدا وارد پوشه‌ای شوید که فایل اجرایی در آن قرار دارد. سپس دستور زیر را اجرا کنید:

wine program.exe

به‌جای program.exe نام واقعی فایل را قرار دهید.

برای نصب یک نرم‌افزار ویندوزی نیز می‌توانید فایل نصب آن را با همین روش اجرا کنید:

wine setup.exe

پس از پایان نصب، برنامه معمولاً در محیط Wine قرار می‌گیرد و ممکن است میان‌بر آن نیز به منوی برنامه‌های دسکتاپ اضافه شود.

نکتهٔ مهم: برنامه‌های Wine را با دسترسی کاربر عادی اجرا کنید، نه با sudo. اجرای برنامه‌های ویندوزی با دسترسی مدیریتی غیرضروری می‌تواند خطر امنیتی ایجاد کند.

۳. مفهوم Wine Prefix و اهمیت جداسازی برنامه‌ها

هر محیط Wine مجموعه‌ای از تنظیمات، رجیستری، کتابخانه‌ها و فایل‌های موردنیاز برنامه‌های ویندوزی را در خود نگه می‌دارد. به این محیط، Prefix گفته می‌شود.

به‌صورت پیش‌فرض، محیط Wine در مسیر زیر ایجاد می‌شود:

~/.wine

یکی از بهترین روش‌ها برای مدیریت نرم‌افزارها، ساخت Prefix جداگانه برای برنامه‌های مختلف است. این کار احتمال تداخل کتابخانه‌ها و تنظیمات را کاهش می‌دهد.

برای ساخت یک محیط مستقل و اجرای برنامه در آن:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-app" winecfg

سپس می‌توانید برنامه را در همان محیط نصب کنید:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-app" wine setup.exe

این روش به‌ویژه برای برنامه‌هایی مفید است که به نسخه‌های متفاوت کتابخانه‌های ویندوزی نیاز دارند.

توجه داشته باشید که Prefix یک محیط مستقل از نظر تنظیمات است، نه یک sandbox امنیتی. برنامه‌های Wine همچنان ممکن است به فایل‌های شخصی و منابع سیستم کاربر دسترسی داشته باشند.

۴. استفاده از Winetricks برای رفع مشکلات سازگاری

بعضی نرم‌افزارها برای اجرا به فونت‌ها، کتابخانه‌های Visual C++، اجزای .NET یا مؤلفه‌های گرافیکی خاصی نیاز دارند. ابزار Winetricks نصب و مدیریت بخشی از این وابستگی‌ها را آسان‌تر می‌کند.

برای بازکردن رابط گرافیکی آن:

winetricks

برای نصب یک مؤلفه در Prefix مشخص، می‌توانید از الگوی زیر استفاده کنید:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-app" winetricks corefonts

در این مثال، فونت‌های پایه در محیط موردنظر نصب می‌شوند. البته انتخاب مؤلفه باید بر اساس نیاز واقعی برنامه انجام شود؛ نصب بی‌هدف کتابخانه‌ها ممکن است باعث تداخل یا بروز مشکلات جدید شود.

۵. اجرای بازی‌های ویندوزی

Wine برای اجرای بسیاری از بازی‌ها کاربرد دارد، اما برای بازی‌های مبتنی بر Steam معمولاً استفاده از Proton انتخاب مناسب‌تری است. Proton بر پایهٔ Wine توسعه یافته و برای بهبود سازگاری بازی‌های ویندوزی با لینوکس بهینه شده است.

برای اجرای بازی‌های Steam، ابتدا گزینهٔ Steam Play را در تنظیمات Steam بررسی کنید. بااین‌حال، بازی‌هایی که به سامانه‌های ضدتقلب ناسازگار وابسته هستند ممکن است اجرا نشوند.

در بازی‌هایی که از DirectX استفاده می‌کنند، فناوری‌هایی مانند DXVK و VKD3D-Proton می‌توانند به‌ترتیب برای اجرای بسیاری از نسخه‌های DirectX 9 تا 11 و DirectX 12 از طریق Vulkan به کار روند. عملکرد نهایی به کارت گرافیک، درایور، نسخهٔ Wine یا Proton و خود بازی بستگی دارد.

۶. رفع مشکلات رایج

اگر برنامه اجرا نمی‌شود، ابتدا آن را از ترمینال اجرا کنید تا پیام‌های خطا نمایش داده شوند. سپس نسخهٔ Wine، وابستگی‌های برنامه و تنظیمات Prefix را بررسی کنید.

اگر مشکل پس از نصب یک کتابخانه یا تغییر تنظیمات آغاز شده است، ساخت یک Prefix تازه و آزمایش برنامه در آن می‌تواند به تشخیص علت کمک کند.

برای بررسی سازگاری نرم‌افزارهای مشخص، پایگاه دادهٔ برنامه‌های Wine اطلاعات مفیدی دربارهٔ تجربهٔ کاربران و مشکلات شناخته‌شده ارائه می‌دهد.

همچنین، حذف پوشهٔ ~/.wine را به‌عنوان راه‌حل اولیه توصیه نمی‌کنیم؛ این کار می‌تواند برنامه‌های نصب‌شده، تنظیمات و داده‌های ذخیره‌شده در آن محیط را از بین ببرد. ابتدا از اطلاعات مهم نسخهٔ پشتیبان تهیه کنید.

Wine یکی از ابزارهای مهم برای کاهش وابستگی کاربران لینوکس به ویندوز است. با استفاده از آن می‌توان بسیاری از برنامه‌های ویندوزی را بدون نصب سیستم‌عامل دوم اجرا کرد، اما نتیجه به نوع نرم‌افزار و وابستگی‌های آن بستگی دارد.

روش اصولی این است که ابتدا سازگاری برنامه بررسی شود، سپس Wine به‌درستی نصب گردد و برای نرم‌افزارهای حساس یا ناسازگار، Prefix جداگانه‌ای ساخته شود.

لینوکس برای اجرای بسیاری از برنامه‌های ویندوزی نیازی به نصب خود ویندوز ندارد؛ اما انتخاب ابزار مناسب، مدیریت وابستگی‌ها و رعایت اصول امنیتی شرط دستیابی به نتیجه‌ای پایدار است.

منابع:

• ArchWiki — Wine: https://wiki.archlinux.org/title/Wine
• Wine Application Database: https://appdb.winehq.org/
• وب‌سایت رسمی Wine: https://www.winehq.org/

مدیریت حرفه‌ای Wine در لینوکس؛ معرفی ابزارها و تنظیمات پیشرفتهٔ محیط اجرا

اجرای برنامه‌های ویندوزی در لینوکس فقط به نصب Wine محدود نمی‌شود. برای دستیابی به سازگاری بهتر، مدیریت وابستگی‌ها، رفع خطاها و بهینه‌سازی عملکرد، ابزارهای متعددی وجود دارند که هرکدام برای هدف مشخصی طراحی شده‌اند.

انتخاب ابزار مناسب و تنظیم صحیح محیط اجرا می‌تواند بسیاری از مشکلات رایج را برطرف کند؛ بااین‌حال، اعمال تنظیمات تصادفی یا کپی‌کردن متغیرهای محیطی از سیستم‌های دیگر، روش قابل اعتمادی نیست. هر تغییر باید بر اساس نیاز واقعی برنامه و نتیجهٔ آزمایش انجام شود.

۱. معرفی ابزارهای مکمل Wine

Bottles؛ مدیریت ساده و مستقل محیط‌های Wine

Bottles یکی از کاربردی‌ترین ابزارها برای کاربرانی است که می‌خواهند برنامه‌های ویندوزی را بدون مدیریت دستی تعداد زیادی از تنظیمات اجرا کنند.

این نرم‌افزار امکان ساخت محیط‌های جداگانه، انتخاب نسخهٔ Wine یا Runner، مدیریت برخی وابستگی‌ها و تنظیم گزینه‌های اجرای برنامه‌ها را از طریق رابط گرافیکی فراهم می‌کند.

هر محیط در Bottles می‌تواند تنظیمات و وابستگی‌های مخصوص خود را داشته باشد. بنابراین، اگر یک برنامه به کتابخانه‌ای خاص نیاز دارد، می‌توان آن را بدون تغییر محیط سایر برنامه‌ها آزمایش کرد.

Bottles برای کاربران دسکتاپ و افرادی که با خط فرمان راحت نیستند، انتخاب مناسبی است. البته همهٔ برنامه‌ها در آن بدون مشکل اجرا نمی‌شوند و برخی تنظیمات پیشرفته به دانش بیشتری نیاز دارند.

Lutris؛ مدیریت بازی‌ها و اجراکننده‌های مختلف

Lutris یک مدیر بازی برای لینوکس است که از بازی‌های بومی لینوکس، بازی‌های مبتنی بر Wine و برخی شبیه‌سازها پشتیبانی می‌کند.

مزیت مهم Lutris امکان استفاده از Runnerهای مختلف و تعریف تنظیمات اختصاصی برای هر بازی است. کاربر می‌تواند مسیر فایل اجرایی، پوشهٔ کاری، متغیرهای محیطی و برخی گزینه‌های گرافیکی را برای هر عنوان مشخص کند.

این ابزار به‌خصوص برای بازی‌هایی مفید است که به نسخهٔ خاصی از Wine یا تنظیمات اختصاصی نیاز دارند.

Proton و Protontricks؛ انتخاب مناسب برای بازی‌های Steam

Proton نسخه‌ای مبتنی بر Wine است که برای اجرای بازی‌های ویندوزی از طریق Steam توسعه یافته است. این مجموعه از ابزارهایی مانند DXVK و VKD3D-Proton برای سازگاری با رابط‌های گرافیکی DirectX استفاده می‌کند.

برای بازی‌های Steam، معمولاً بهتر است ابتدا از Proton داخلی Steam استفاده کنید؛ زیرا تنظیمات، نسخه‌ها و مسیر اجرای بازی با این محیط هماهنگ هستند.

Protontricks نیز ابزاری برای دسترسی به برخی قابلیت‌های Winetricks در Prefixهای Proton است. از آن می‌توان برای نصب وابستگی‌های موردنیاز بازی‌ها استفاده کرد.

نکتهٔ مهم این است که Prefix مربوط به Proton را نباید با محیط معمولی Wine اشتباه گرفت. نصب کتابخانه در Prefix اشتباه ممکن است هیچ اثری بر اجرای بازی نداشته باشد.

Winetricks؛ مدیریت وابستگی‌ها

Winetricks برای نصب و مدیریت برخی کتابخانه‌ها، فونت‌ها و اجزای ویندوزی در محیط Wine کاربرد دارد.

برای مشاهدهٔ گزینه‌های موجود:

winetricks

برای مشاهدهٔ فهرست اجزای قابل نصب:

winetricks list-all

برای نصب یک مؤلفه در محیط مشخص، می‌توانید از الگوی زیر استفاده کنید:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-app" winetricks corefonts

در این مثال، فونت‌های پایه در محیط موردنظر نصب می‌شوند. نام هر مؤلفه باید دقیقاً مطابق فهرست Winetricks باشد.

اصل مهم: هر کتابخانه‌ای را صرفاً به این دلیل که در یک راهنما پیشنهاد شده است نصب نکنید. وابستگی‌های غیرضروری ممکن است باعث تداخل میان نسخه‌های کتابخانه‌ها شوند.

CrossOver؛ گزینه‌ای تجاری با پشتیبانی تخصصی

CrossOver یک محصول تجاری مبتنی بر Wine است که رابط گرافیکی، ابزارهای نصب و پشتیبانی تخصصی ارائه می‌دهد.

این گزینه برای افرادی مناسب است که اجرای یک نرم‌افزار مشخص برایشان اهمیت کاری دارد و ترجیح می‌دهند به‌جای تنظیم دستی همه‌چیز، از محصولی تجاری استفاده کنند.

بااین‌حال، پرداخت هزینه نیز تضمین نمی‌کند که تمام برنامه‌ها یا نسخه‌های خاص آن‌ها بدون مشکل اجرا شوند.

۲. متغیرهای محیطی Wine و کاربرد آن‌ها

متغیر محیطی مقداری است که پیش از اجرای برنامه در اختیار فرایند قرار می‌گیرد و رفتار آن یا ابزارهای وابسته را تغییر می‌دهد.

در لینوکس، می‌توان متغیرها را فقط برای یک فرمان تنظیم کرد. این روش از تغییر دائمی تنظیمات کل سیستم جلوگیری می‌کند.

متغیر WINEPREFIX

این متغیر مسیر محیط Wine را مشخص می‌کند. برای مثال:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-office" winecfg

در این حالت، تنظیمات Wine در محیط ~/.wine-office مدیریت می‌شوند.

برای اجرای برنامه در همین محیط:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-office" wine app.exe

استفاده از Prefixهای جداگانه برای برنامه‌هایی با وابستگی‌های متفاوت، یکی از مؤثرترین روش‌های کاهش تداخل نرم‌افزاری است.

متغیر WINEDEBUG

این متغیر سطح گزارش‌های Wine را کنترل می‌کند.

برای اجرای برنامه بدون نمایش بیشتر گزارش‌های تشخیصی:

WINEDEBUG=-all wine app.exe

این گزینه خروجی گزارش‌های Wine را کاهش می‌دهد، اما به‌معنای افزایش سرعت برنامه نیست. اگر برنامه دچار خطا شود، خاموش‌کردن گزارش‌ها ممکن است یافتن علت مشکل را دشوارتر کند.

برای بررسی خطاها، بهتر است ابتدا برنامه را بدون این گزینه اجرا کنید.

متغیر WINEARCH

این متغیر به معماری Prefix مربوط است و در برخی نسخه‌ها و بسته‌بندی‌های Wine برای ایجاد محیط ۳۲ بیتی یا ۶۴ بیتی استفاده می‌شود.

برای ساخت محیط ۳۲ بیتی در نسخه‌ای که این قابلیت را پشتیبانی می‌کند:

WINEARCH=win32 WINEPREFIX="$HOME/.wine32" winecfg

اما باید توجه داشت که پشتیبانی از این روش به نسخه و نوع بستهٔ Wine بستگی دارد. برخی نسخه‌های جدید از WoW64 جدید استفاده می‌کنند و محدودیت‌های متفاوتی دارند.

معماری Prefix موجود را نمی‌توان با تغییر سادهٔ این متغیر عوض کرد. اگر به محیطی با معماری متفاوت نیاز دارید، ابتدا سازگاری نسخهٔ Wine خود را بررسی کنید و یک Prefix جدید بسازید.

متغیر WINEDLLOVERRIDES

Wine برای اجرای برنامه‌ها از پیاده‌سازی داخلی بسیاری از کتابخانه‌های ویندوز استفاده می‌کند. در بعضی موارد، برنامه به نسخهٔ بومی یک کتابخانهٔ ویندوزی نیاز دارد.

متغیر WINEDLLOVERRIDES امکان تعیین اولویت برخی کتابخانه‌ها را فراهم می‌کند.

برای نمونه، ساختار کلی آن چنین است:

WINEDLLOVERRIDES="اسم‌کتابخانه=n,b" wine app.exe

در این ساختار، n به کتابخانهٔ بومی و b به پیاده‌سازی داخلی Wine اشاره دارد. ترتیب اولویت نیز اهمیت دارد.

این مثال فقط الگوی دستوری است و نام کتابخانه باید بر اساس نیاز واقعی برنامه تعیین شود. انتخاب اشتباه می‌تواند باعث توقف برنامه یا بروز خطاهای جدید شود.

۳. تنظیمات گرافیکی و شتاب‌دهی سخت‌افزاری

در برنامه‌های گرافیکی و بازی‌ها، نوع کارت گرافیک، درایور و رابط گرافیکی مورد استفاده می‌تواند تأثیر زیادی بر عملکرد داشته باشد.

DXVK و VKD3D-Proton

DXVK رابط‌های Direct3D 9، 10 و 11 را از طریق Vulkan پیاده‌سازی می‌کند. VKD3D-Proton نیز برای اجرای برنامه‌ها و بازی‌های مبتنی بر Direct3D 12 به کار می‌رود.

این ابزارها به‌ویژه برای بازی‌ها اهمیت دارند؛ اما نصب جداگانهٔ آن‌ها در همهٔ محیط‌ها لازم نیست. برخی Runnerها و نسخه‌های Proton اجزای مناسب را از قبل در اختیار دارند.

اگر بازی از طریق Lutris یا Bottles اجرا می‌شود، ابتدا تنظیمات همان برنامه را بررسی کنید. نصب چند نسخهٔ ناسازگار از یک مؤلفه می‌تواند نتیجهٔ نامطلوبی ایجاد کند.

بررسی مسیر گرافیکی

برای بررسی اطلاعات رندر گرافیکی در سیستم‌هایی که ابزار مربوطه نصب است، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

glxinfo -B

این دستور اطلاعاتی دربارهٔ OpenGL و رندرکننده نمایش می‌دهد. بااین‌حال، نتیجهٔ آن به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که یک برنامهٔ Wine از تمام مسیرهای گرافیکی مورد انتظار استفاده می‌کند.

برای بررسی مشکلات واقعی، گزارش اجرای همان برنامه و تنظیمات Runner اهمیت بیشتری دارد.

Wayland و XWayland

برخی برنامه‌های ویندوزی ممکن است در محیط‌های دسکتاپ مبتنی بر Wayland با مشکلاتی در ورودی، نمایش پنجره یا سازگاری مواجه شوند.

در چنین شرایطی، ابتدا نسخهٔ Wine و درایور گرافیکی را بررسی کنید. بعضی نسخه‌های Wine از درایور Wayland پشتیبانی می‌کنند، اما رفتار آن ممکن است با XWayland متفاوت باشد.

بهتر است تغییر مسیر گرافیکی فقط برای برنامه‌ای انجام شود که واقعاً با مسیر فعلی مشکل دارد.

۴. تنظیمات پیشرفته برای بازی‌ها

برخی تنظیمات عملکردی فقط در نسخه‌ها یا Runnerهای خاصی از Wine در دسترس هستند. بنابراین، استفاده از آن‌ها باید به‌صورت آزمایشی و با توجه به مستندات همان نسخه انجام شود.

ESYNC و FSYNC

این فناوری‌ها برای بهبود مدیریت برخی عملیات هم‌زمانی در بازی‌ها و برنامه‌ها به کار می‌روند و در شرایط مشخص می‌توانند سربار پردازشی را کاهش دهند.

بااین‌حال، پشتیبانی و نحوهٔ فعال‌سازی آن‌ها به Runner، کرنل و نسخهٔ Wine بستگی دارد. نباید فرض کرد که تنظیم یک متغیر محیطی در هر نسخه‌ای اثر یکسانی دارد.

اگر بازی از طریق Lutris، Bottles یا Proton اجرا می‌شود، ابتدا تنظیمات داخلی همان ابزار را بررسی کنید. تغییر دستی گزینه‌هایی که Runner مدیریت می‌کند ممکن است نتیجه‌ای متفاوت از انتظار داشته باشد.

متغیرهای اختصاصی درایور

برخی درایورها متغیرهای محیطی مخصوص خود دارند. این گزینه‌ها ممکن است روی کش شیدر، رفتار پردازش گرافیکی یا گزارش‌های تشخیصی تأثیر بگذارند.

اما متغیرهای مربوط به درایور NVIDIA، Mesa و ابزارهای مبتنی بر Vulkan لزوماً یکسان نیستند. پیش از استفاده، باید مطمئن شوید که متغیر موردنظر برای درایور و نسخهٔ نصب‌شده معتبر است.

برای اندازه‌گیری عملکرد، نرخ فریم، زمان فریم و میزان مصرف پردازنده و کارت گرافیک را در شرایط یکسان مقایسه کنید. افزایش یک عدد در یک آزمون کوتاه الزاماً به معنای تجربهٔ بهتر در استفادهٔ واقعی نیست.

۵. ساخت یک اسکریپت اختصاصی برای اجرای برنامه

برای برنامه‌ای که به‌طور مداوم استفاده می‌کنید، می‌توان یک اسکریپت ساده ساخت تا مسیر Prefix و گزینه‌های اجرا همیشه یکسان باشند.

برای نمونه، فایل زیر را با نام run-app.sh ایجاد کنید:

#!/usr/bin/env bash
set -e

PREFIX="$HOME/.wine-app"
APP="$HOME/WindowsApps/app.exe"

export WINEPREFIX="$PREFIX"

exec wine "$APP" "$@"

در این مثال، مسیر برنامه و محیط Wine به‌صورت ثابت تعریف شده‌اند. مسیر APP را باید با مسیر واقعی فایل اجرایی خود جایگزین کنید.

سپس مجوز اجرا بدهید:

chmod +x run-app.sh

و برنامه را اجرا کنید:

./run-app.sh

این روش مدیریت تنظیمات را ساده می‌کند و امکان افزودن گزینه‌های اختصاصی را نیز فراهم می‌سازد. بااین‌حال، اسکریپت باید فقط متغیرهای موردنیاز همان برنامه را تنظیم کند.

۶. عیب‌یابی اصولی و نگهداری محیط‌ها

اگر پس از تغییر تنظیمات، برنامه اجرا نمی‌شود، از افزودن چندین گزینهٔ جدید به‌صورت هم‌زمان خودداری کنید. ابتدا آخرین تغییر را برگردانید و سپس مشکل را دوباره آزمایش کنید.

برای متوقف‌کردن فرایندهای Wine مربوط به Prefix انتخاب‌شده، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

WINEPREFIX="$HOME/.wine-app" wineserver -k

این فرمان می‌تواند برنامه‌های در حال اجرا در همان محیط را متوقف کند؛ بنابراین، پیش از استفاده فایل‌های خود را ذخیره کنید.

Prefixها نیز نباید بدون بررسی میان نسخه‌های مختلف Wine جابه‌جا شوند. نسخه‌های جدید ممکن است ساختار یا رجیستری محیط را تغییر دهند و سازگاری با نسخه‌های قدیمی تضمین‌شده نیست.

از محیط‌های مهم و داده‌های برنامه نسخهٔ پشتیبان تهیه کنید. برای آزمایش تغییرات اساسی، ساخت Prefix تازه معمولاً امن‌تر از دست‌کاری محیطی است که برنامهٔ اصلی در آن به‌درستی کار می‌کند.

نتیجه‌گیری

مدیریت حرفه‌ای Wine به معنای افزودن تعداد زیادی متغیر محیطی یا نصب تمام کتابخانه‌های موجود نیست. انتخاب ابزار مناسب، جداسازی وابستگی‌ها و شناخت دقیق تنظیمات، پایهٔ اجرای پایدار برنامه‌های ویندوزی در لینوکس است.

برای نرم‌افزارهای دسکتاپ، Bottles و CrossOver می‌توانند مدیریت را ساده‌تر کنند؛ برای بازی‌ها، Lutris و Proton گزینه‌های مهمی هستند؛ و برای رفع مشکلات وابستگی، Winetricks و Protontricks ابزارهای کاربردی محسوب می‌شوند.

قاعدهٔ نهایی این است: هر برنامه را در محیط مناسب خود اجرا کنید، فقط تنظیمات موردنیاز را تغییر دهید و پیش از حفظ هر تغییر، نتیجه را آزمایش کنید.

منابع تکمیلی:

• ArchWiki — Wine: https://wiki.archlinux.org/title/Wine
• WineHQ: https://www.winehq.org/
• Bottles: https://usebottles.com/
• Lutris: https://lutris.net/
• Winetricks: https://github.com/Winetricks/winetricks
• Proton: https://github.com/ValveSoftware/Proton
• Protontricks: https://github.com/Matoking/protontricks
• CrossOver: https://www.codeweavers.com/crossover